Het gebouw
In 1853 begint de bouw van het Cuypershuis: een groot complex aan de toenmalige Maastrichterweg te Roermond. In dit gebouw was het woonhuis van de families Cuypers gevestigd. Naast het woonhuis stonden de werkplaatsen: de "Ateliers voor Religieuze Kunst".

Lees meer >
Onze topstukken
Tip: combineer een bezoek aan het Cuypershuis met een stadswandeling langs diverse bouwwerken van Cuypers!
Pierre Cuypers
Pierre Cuypers wordt op 16 mei 1827 geboren te Roermond als negende en jongste kind van de kerk- en decoratieschilder Joannes Cuypers (1769-1858) en Maria Bex (1781-1874). 

Zijn middelbare schoolopleiding volgt hij aan het Stedelijk College. Al vroeg komt zijn artistieke talent naar voren en krijgt hij tekenlessen van Henri Linssen om dit talent te ontwikkelen. 
In 1845 vertrekt Cuypers naar Antwerpen om aan de kunstacademie architectuur te gaan studeren. Cuypers is een goede leerling. In 1849 slaagt hij en behaalt hij de Prix d'Excellence. "Werk en bid" was het devies van Cuypers, wat hij tot op hoge leeftijd dan ook heeft gedaan. In 1914 ontwerpt hij zijn laatste kerk.

Een van zijn examenstukken was het ontwerp voor een neogotische kerk
Zijn geboortestad Roermond
Pierre Cuypers en de stad Roermond zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Na zijn afstuderen keert hij dan ook in 1850 terug naar zijn geboortestad. Al gauw krijgt hij opdracht om de Munsterkerk te restaureren en hij wordt in 1851 benoemd als stadsarchitect. Ook bij het ontwerpen van woonhuizen past Cuypers de neogotiek als bouwstijl toe. 
Deze stijl is kenmerkend voor hem. In Roermond zijn nog diverse gebouwen van Cuypers' hand te vinden, die het stadsbeeld bepalen, zoals de Munsterkerk, woonhuis in de Swalmerstraat (nr. 49) of de bisschoppelijke grafkapel (begraafplaats Nabij de Kapel in 't Zand, of Oude Kerkhof). Ook nog altijd te zien is de oude Teekenschool (Godsweerdersingel 77). Ook dit gebouw is gerealiseerd als een 'staalkaart van de ideeën van Cuypers'. Het gebouw stamt uit 1905 en deed dienst als Stadsteekenschool.
Als een goed werkgever draagt Cuypers ook zorg voor zijn beste werknemers. Voor de geschoolde ambachtslieden uit de werkplaatsen ontwerpt en bouwt hij woningen, gelegen aan de Frans Douvenstraat in Roermond (achter het museum). 
Cuypers zelf verhuist in 1865 naar Amsterdam. Van 1894 tot 1898 woont hij in Valkenburg, maar hij keert daarna definitief naar Roermond terug.
De werkplaatsen
In 1852 richt Pierre Cuypers samen met textielfabrikant en handelaar in kerkbenodigdheden François Stoltzenberg en met beeldhouwer Eduard Fr. Georges de 'ateliers voor gewijde beeldhouwkunde' op. De werkplaatsen, de "Ateliers voor Religieuze Kunst" zijn naast het woonhuis van Cuypers gevestigd.
Het atelier van Cuypers & Stoltzenberg geniet nationale en internationale bekendheid. In de werkplaatsen werken tekenaars, schilders, beeldhouwers en meubelmakers. Zij zorgen ervoor dat de ideeën en de tekeningen van Cuypers worden omgezet in gedetailleerde werktekeningen en kunstwerken. Deze schilderijen, beelden en meubels kregen een plaats in de gebouwen, die Cuypers had ontworpen of gerestaureerd.
Het terrein achter het gebouw is bestemd voor de opslag van hout en steen en reikt tot aan de Roer.
 
Cuypers aan het werkPierre Cuypers
Dit is een caption
De architect Cuypers
Pierre Cuypers is als architect verantwoordelijk voor de bouw en restauratie van veel kerken in Nederland, België en Duitsland. Hij vindt het belangrijk om de constructie van een gebouw goed te laten zien en kiest dan ook voor baksteenbouw. Deze 'baksteenbouw' betekent een nieuwe richting in het bouwen, die al gauw navolging vindt (bijvoorbeeld H. Berlage).

  “Cuypers was de eerste architect sinds eeuwen die weer gemetselde gewelven toepaste”


Doordat Cuypers zowel exterieur als interieur levert, ontstaat op deze manier een compleet en ideaal complex. Overigens konden zijn interieurwerken ook apart worden besteld. Daarvoor mochten belangstellenden naar de werkplaatsen komen, waar de meubels en andere interieurdelen in het echt en dus op ware grootte te bezichtigen waren.
Voor zijn werk krijgt Pierre Cuypers diverse onderscheiden toegekend, waaronder het Grootkruis in de Orde van Oranje-Nassau en Eremedaille in Goud voor Voortvarendheid en Vernuft verbonden aan de Huisorde van Oranje. Hij was bovendien Commandeur in de Orde van de Nederlandse Leeuw. Ook werd Cuypers benoemd tot Dombaumeister van Mainz. Als zodanig adviseerde hij bij de restauratie van de Dom en een aantal andere kerken in het bisdom.
Voor zijn verdienste voor de katholieke kerk werd Cuypers benoemd tot Ridder in de Pauselijke Orde van Sint-Gregorius de Grote.

Grote projecten
Cuypers heeft vele grote projecten op zijn naam staan, waarbij de kerkelijke opdrachten de boventoon voeren. Hij heeft honderden kerken gebouwd of gerestaureerd. 

De Munsterkerk

Het begon met de restauratie van de Onze Lieve Vrouwe Munsterkerk in Roermond in 1850. Later heeft Cuypers nog een restauratie uitgevoerd, die duurde van 1863 tot 1890. Deze restauratie is veel ingrijpender geweest voor het aanzicht van de kerk, want de twee achtzijdige koortoren werden vervangen door vierkanten torens. Tevens werd een barokke klokkentoren gesloopt. 

   “De herbouw van de katholieke kerk als instituut was belangrijker dan het bewaren van het architectonische verleden van de kerk”

Het Rijksmuseum

Daarnaast heeft hij het Rijksmuseum en het Centraal Station te Amsterdam gebouwd. Het Rijksmuseum is in 1885 in het huidige gebouw gehuisvest. Dit gebouw is speciaal daarvoor door Cuypers ontworpen. De stijl wordt gekenmerkt door het gebruik van gotische en renaissance-elementen. Bovendien is het gebouw voorzien van talloze ornamenten, een andere specialiteit van Cuypers, die verwijzen naar de Nederlandse geschiedenis.

Centraal Station in Amsterdam

Het Centraal Station is tussen 1881 en 1889 door Cuypers en A.L. van Gendt ontworpen. De kap van het station is ontworpen door L.J. Eijmer, een civiel ingenieur bij de Staatsspoorwegen. Wel heeft Cuypers de decoraties op de spanten en kopgevels van de kap ontwerpen. In 1920 heeft Cuypers' zoon Jos het gebouw 'De Oost' ontworpen, het voormalige postpakketgebouw.


Kasteel De Haar

Met de restauratie van kasteel De Haar te Haarzuilens (bij Utrecht) bouwde Cuypers het laatste kasteel van Nederland. Dit was een zeer omvangrijk en langlopend project, namelijk van 1892 tot 1912. In 1890 erfde baron Etienne van Zuylen van Nyevelt van de Haar de kasteelruïne van zijn vader. Na zijn huwelijk met barones Hélène de Rothschild, wilde de baron dat het kasteel groots werd herbouwd. Daarvoor werd Cuypers ingeschakeld, die samen met zijn zoon Jos het project onder handen heeft genomen. Het kasteel werd maar twee maanden per jaar door de familie bewoond, maar het is van alle gemakken voorzien. Alles is door Cuypers ontworpen, zelfs het bestek. Beroemd is de overkapping van wat eens de binnenplaats van het kasteel was, dat daardoor het centrale punt in het kasteel geworden.
© BICMultimedia.nl
COOKIES
Deze website maakt gebruik van Cookies. - Wilt u Cookies toestaan?